پلی که روان درگذشتگان باید از آن گذشته، به بهشت یا به دوزخ درآیند، در اوستا چینوت (činvat̤) خوانده شده است. چنانکه از معنی لفظی خود واژهی چینود برمیآید، این پلی است که از برای آزمایش روان همهی درگذشتگان برافراشته شده. روان نیکان و بدان باید از آن بگذرند. در سر این پل است كه كردار نيك از كردار بد شناخته شود.
استاد ابراهیم پورداود: پیشه در اوستا پیشترَ (pištra) و در پهلوی پيشك (pēšak) از برای گروه چهارگانهی مردم که پیشوایان و رزمیان و کشاورزان و دستورزان باشند به کار رفته است. چنانکه خواهیم دید، نخست مردمان به سه گروه بخش میشده، طبقهی چهارم افزوده شده است. گروه سهگانه در گاتها به نامی و در بخشهای دیگر اوستا به نام دیگر یاد شدهاند.
استاد ابراهیم پورداود: اوستایی که امروزه در دست داریم چهاریک اوستایی است که در روزگار ساسانیان در دست داشتهاند.
