جشنِ شهریورگان: «شهریورگان»، جشنِ پاسداشتِ شهریاریِ آرمانی
شهریورگانْ جشنِ آتشی در ستایش و گرامیداشتِ «شهریور» است. شهریور در زبان اوستایی «خْشَثْرَوَئریَ» و در زبان پارسیگ (پهلوی) شهریور و «شهرویر» است. بخشِ نخستِ این واژه (خْشَثْرَ) به چمِ «پادشاهی، شهریاری؛ گسترهی پادشاهی، نیروی شهریاری؛ کشور و سرزمین» است. بخشِ دوم (وَئریَ) نیز به چمِ «آرزوشده» است و رویهم رفته، به چمِ شهریاریِ آرمانی یا پادشاهیِ شایسته یا نیروی شهریاریِ آرزوشده