اَسپَهِه ـ اَشْتْرا
اَسپَهِه ـ اَشْتْرا: نام یکی از افزارهای مجازات گناهکاران بوده است. دارمستتر نوشته است: «از گزارش اسفندیارجی و ریشهیابی در منابع سنسکریت و یونانی برمیآید که نام گونهای تسمه یا تازیانه بوده که بدان، اسب را به تند تاختن برمیانگیختهاند.» (وند. قر ٣، بند ٣٦، زگد).
برخی از گزارشگران این ترکیب را به «سیخ اسبرانی» برگرداندهاند و این تعبیر همان است که در مورد «اَشْتْرا»، در فرگرد دوم وندیداد (داستان جم)، نیز نوشتهاند و درست درنمیآید.
آنگونه که از کاربرد این ترکیب در وندیداد (از فر ۳ به بعد) برمیآید، روشن است که نام گونهای تازیانه و افزار مجازات و تنبیه گناهکاران بوده است و غالباً با «سَروشو ـ چَرَنَ» همراه آورده شده. «نیبرگ» بدون هیچگونه توضیحی «اسپهه اشترا» و «سَروشو ـ چَرَنَ» را «تازیانهی اسب» و «تازیانهی تسمهای» میخواند. (← اَشْتْرا و سَرَوشو ـ چَرَنَ).