ایندْرَ: (در پهلوی «اَندَر») نام یکی از خدایان نیرومند در اساطیر کهن هندوایرانی بوده که در دینِ زرتشت بهگونهی دیوی شناخته شده است.
ایزدبانو: گروهی از ایزدان در اساطیر و دین ایرانیان، مادینه پنداشته شدهاند که برخی از گزارشگران، آنان را به روال زبان عربی «الهه» خوانده و پارهای با ترکیب فارسی «زنایزد» یا «بَغبانو» از آنان یاد کردهاند.
ایزد: (در اوستا «يَزَتَ» و در پهلوی «یَزد» به معنی «ستودنی، درخور ستایش») عنوان کلّی همهی مینُویانِ دستیار و کارگزار آفریدگار در آفرینش اهورایی و نیز عنوانی برای اَشَوَنان و پارسایان بزرگ و ستودنی در جهان استومند است.
اَیرْیو خْشوثَ: نام کوهی است که آرش کمانگیر تیر خویش را از فراز آن به سوی مرز ایران و توران انداخت.
اَیریَمَن ایشیَه: نامی است که از نخستین واژههای یسنه، هات ۵۴، گرفته شده و این هات را به همین نام خواندهاند.
