اَشوزوشتَ
اَشوزوشتَ: به معنی «دوستدار راستی»، نام پرندهای است (مرغ حق؟) اساطیری که به نوشتهی وندیداد (فر ۱۷، بند ۹)، مزداپرستان هنگام دور ریختن تراشههای ناخن خود، نیایشی را خطاب بدو میخوانند و برآناند که با این کار، دیوان میلرزند و توان آن را نمییابند که تراشههای ناخن را برگیرند.
در بندهشن (بخش ۱۹) آمده است که اگر مردمان هنگام ریختن تراشههای ناخن این نیایش را نخوانند، دیوان و جادوان آنها را همچون تیرهایی به پرندهی اشوزوشت پرتاب میکنند و او را میکشند و هنگامی که ریختن تراشههای ناخن با خواندن نیایش همراه باشد، پرنده آنها را برمیگیرد و میخورد تا دیوان و جادوان نتوانند آنها را وسیلهی آسیبرسانی قرار دهند.
در سنّت جدیدتر زرتشتیان، این پرنده با «جغد» یکی شمرده شده است.
(← وند، فر ۱۷، بند ۲ و ۵، زیرنویس دارمستتر دربارهی همانندی آیین دورریزی تراشههای ناخن در ایران با آیینها و باورهای ملتها و اقوام دیگر)