اَمَ
اَمَ: ایزد نیرو و دلیری است که نام او بیشتر همراه نام ایزد بهرام میآید و صفتهای «نیکآفریده» و «بُرزمَند» را در پی دارد. معنی این نام نیرو و دلیری و جرئت است و صفت آن در اوستا «اَمَوَنت» و در پهلوی (در متن مینوی خِرد) «اَماوَند» به معنی دلیر و نیرومند و باجرئت آمده است.
در بهرامیشت (بندهای ۷ و ۹)، هنگامی که ایزد بهرام به کالبدهای گاو نر و اسب نمایان میشود، «اَمَ» بر فراز شاخهای گاو و بر پیشانی اسب پدیدار است.