اَمشاسپند
اَمشاسپند: (در اوستای نو «اَمِش سْپِنتَ و در پهلوی «اَمِشُ سْپَند» یا «اَمَهر سْپَند» به معنی «وَرجاوندِ جاودانه») عنوان مِهینایزدان یا گروه مینُویان در دین مزداپرستی است که بهمن، اردیبهشت، شهریور، سپندارمذ، خرداد و امرداد را شامل میشود و نزدیکترین مینُویان به آفریدگارند و اصلیترین خویشکاریها در آفرینش و نگاهبانی آفریدگان و نمایش جنبههای گوناگون منش اهورهمزدا بر عهدهی آنهاست.
اهورهمزدا (سِپَندمینو یا سْپِنتَ مَینیو) در سر امشاسپندان جای دارد و از این رو غالباً سخن از هفت امشاسپندان میرود. گاه ایزد سروش را در سر امشاسپندان جای دادهاند.
(برای آگاهی بیشتر دربارهی امشاسپندان ← نام هریک از آنها در همین یادداشتها و پیشـ .بخش ۴)