اَوشنَرَ
اَوشنَرَ: به نوشتهی دینکرت، نام وزیر کاووس بود و کاووس بر اثر فریب خوردن از اهریمن او را، که با کارهای نابخردانهی وی مخالفت میورزید، کشت. اَوشنر در هوش و زیرکی بلندآوازه بوده و غالباً از او با صفت «دانا» یاد شده است. در کتاب هفتم دینکرت (بندهای ۳۷-۳۶) آمده است: «فرّه جمشید به اُشنر بسیار زیرک پیوست. از آن فرّه بود که اشنر در شکم مادر سخن آموخت و به سخنگویی از شکم مادر، بس شگفتیها نمود و اهریمن را بزد. اشنر وزیر کاووس و سامانبخش هفت کشور بود. او گفتار و فرهنگ سرزمینها و مردمان را فراگرفت و انیران از پاسخگویی او شکست خوردند و ایرانیان را به فریادرسترین اندرزها اندرز داد.» (نقل به معنی با اندکی اختصار از پژ. ص ١٥٦)
در آفرین پیامبر زرتشت (بند ۳)، زرتشت برای گشتاسب آرزو میکند: «بشود که تو همچون مزدا نیککنش، همچون فریدون پیروز، همچون جاماسپ نیرومند، همچون کاووس بسیار زورمند و همچون اَوشْنَر زَیرک شوی…»
در زبان پهلوی، رسالهای به نام «اندرژ اوشنر داناک» (اندرز اوشنر دانا) مشتمل بر ۲۰۰۰ واژه هست.
اَوشْنَرَ در پهلوی و فارسی بهگونة اَوشْنَر و اُشْنَر نیز نوشته شده است. در ادبیات دینی مزداپرستان، کشتن اَوشْنَر از گناهان بزرگ کاووس شمرده شده است. در شاهنامه، نامی از اَوشْنَرَ نیامده است.