اَشتْرا ـ مَیریَه
اَشتْرا ـ مَیریَه: نام دیگر «اَسپَهَه ـ اَشتْرا» است. این نام تنها یک بار در وندیداد (فر ١٨، بند ٤) به کار رفته است و از کاربرد آن، اهمیت آیینی این افزار بیشتر شناخته میشود.
دربارهی نخستین جزء این ترکیب (اشترا)، در یادداشت مربوط به آن سخن گفتیم. جزء دوم آن (میریه) صفت است، به معنی گناهکار و سزاوار مرگ که در بسیاری از جاهای اوستا و از جمله «دَر واسپیشت» (بندهای ۱۸ و ۲۲) برای افراسیاب، شاه توران، آمده و ناگزیر در ترکیب کنونی (اشترا ـ میریه) معنی آن «تازیانهای برای پادافره دادن به گناهکاران» است.
(← اسپهه ـ اشترا و اشترا)