ایران
ایران: (در اوستا «اَیرْیَنَ» به معنی «سرزمین اَیرْیَهها») نامی است که «اَیرْیَه»ها (تیرههای آریایی، نیاکان ایرانیان کنونی) پس از کوچ به سرزمین فعلی بدان دادند و در پهلوی «اِران» و در فارسی «ایران» شده است.
در اوستا (فروردینیشت، بندهای ١٤٤- ١٤٣) فَرَوَشیهای مردان و زنانِ اَشَوَنِ سرزمینهای ایران در کنار فَرَوَشیهای مردان و زنانِ اَشَوَن سرزمینهای توران، سیریم و ساینی و داهِه، ستوده شدهاند.
در شاهنامه (داستان پادشاهی فریدون) میخوانیم که فریدون فرمانروایی سرزمینهای ایران، توران و روم را میان سه پسر خویش – ایرج و تور و سلم – بخش میکند. (← ایرج)