اَرِدویسور اَناهیتا
اَرِدویسور اَناهیتا: نام ایزدبانوی آبهاست که «آبانیشت» – یکی از بلندترین یشتهای اوستا – در ستایش و نیایش اوست. نام این ایزدبانو از سه جزء ترکیب یافته است: جزء نخست همان «اردوی» است که جداگانه از آن سخن گفتیم (← اردوی) و در این ترکیب معمولاً به معنی مطلق «رود» گرفته میشود. جزء دوم «سورا» یا «سورَ» به معنی نیرومند و جزء سوم «اَناهیتا» به معنی پاک و بیآلایش، همان است که در پهلوی اَناهید و در ارمنی آناهیت و در فارسی ناهید شده و نام ستارهی زهره نیز هست. بر روی هم، این ترکیب به معنی «رودِ نیرومندِ بیآلایش» است.
آبان (در پهلوی آپان) مینویِ همهی آبها و صفتی برای اردویسور آناهیتاست.
(← آبان، آباننیایش، آبانیشت، آب زَور نیایش، اردویسور بانو نیایش و اناهیتا)
