اَشتی
اَشتی: ظاهراً واحدی برای اندازهگیری ستبری بوده است. در وندیداد (فر ۱۳، بند ۳۰) این واژه به عنوان واحدی برای اندازهگیری ستبری (کلفتی) آمده و دارمستتر در زیرنویس گزارش خود آن را اندازهای ناشناخته خوانده است. اسفندیارجی آن را «ایشتی» خوانده و در گزارش خود، به «خشت» (آجر) برگردانده است.
