اَنوش
اَنوش: (در اوستا «اَنْ اَوشَ» به معنی «بیمرگ») در پهلوی به معنای پادزهر و تریاق و اکسیر آمده است.
در بندهشن، این واژه نام خوراکی است که در فَرَشْکَردسازی جهان (در روزگار سوشیانت) از در آمیختن پیه گاو «هَدَيوش» و «گَوکَرنَ» (گَوکِرِنَ) یا «هَوم سفید» درست میکنند و به مردم میدهند و آنان با خوردن آن جاودانه و بیمرگ میشوند.
(ــــ اغريرث، گوکرن، هديوش، هوم سفید)