اَژیدَهاکَ: (در اوستا آزیدَهاکَ و در پهلوی اَزدهاگ و در فارسی اژدها و ضحاک) نام اژدهایی است سهکله و سهپوزه و ششچشم که میخواهد جهان را از مردمان تهی کند و اَنگْرَمینیو (اهریمن) به پتیارگی خود، او را بدین خویشکاریِ اهریمنی و دیوآسا آفریده است.
اَژدهای شاخدار: نام اژدهایی است اساطیری که اسبان و مردان را به کام خویش فرومیبُرد و زهر زردگون او به بلندای نیزهای روان بود و گرشاسپ پهلوی در دیگی بر پشت او خوراک میپخت.
اُزَیَرینگاه: نام یکی از پنجگاهِ شبانروز، یعنی از عصر تا فرورفتن خورشید (یا سر شب)، است؛ نام یکی از نمازها یا نیایشهای پنجگانهی شبانروز است که در خردهاوستا آمده.
اُزَیَرین: نام ایزد نگاهبان یکی از پنجگاهِ شبانروز، یعنی از عصر تا فرورفتن خورشید (یا سر شب)، است و دو ایزد «فْرادَتویر» و «دَخْیوم» از همکاران اویند.
اَرِنَوک: نام یکی از دو دختر (یا خواهر) جمشید است که اژیدهاک پس از چیرگی بر جمشید، آنان را به همسری برمیگزیند و پس از پیروزی فریدون بر اژیدهاک، هر دو به همسری فریدون درمیآیند.
آنگونه که از وندیداد (فرگرد ۵، بند ۵۹) برمیآید، شخص ناتوان و شکسته و ازکارافتاده و یا شخص ناپاک (در دورهی ناپاکی) را ارمشت میگویند.
اَرشْتاد: در اوستا «اَرشْتات» و «اَرشْتی» و در پهلوی و فارسی «اَرشْتاد» و «اَشْتاد»، نام یکی از ایزدبانوان دین زرتشتی است. نام این ایزدبانو به معنی راستی و درستی است و با صفتهای «جهانپرور» و «گیتیافزای» از او یاد میشود.
