عهد اردشیر
از شاهنشاه اردشیر بابکان، بنیادگذار دودمان شکوهمند ساسانی، اثری به جا مانده است به نام عهد اردشیر، که در بنیاد وصیتنامهی سیاسی اوست و چگونگی کشورداری برای پادشاهانی که پس از وی به پادشاهی خواهند رسید.
از شاهنشاه اردشیر بابکان، بنیادگذار دودمان شکوهمند ساسانی، اثری به جا مانده است به نام عهد اردشیر، که در بنیاد وصیتنامهی سیاسی اوست و چگونگی کشورداری برای پادشاهانی که پس از وی به پادشاهی خواهند رسید.
نوشتهها: گردانش و گزارش هات ۳۳ از استاد ابراهیم پورداود | ویدئوها: گردانش و گزارش هاد ۳۳ از خسرو دادور ایرانشهر در گفتوگو با بانو شیوا
In 2011, I was fortunate to discover the existence of a manuscript copied by Dastōr Rustam son of Dastōr Jāmāsp in 1139 A.Y. It was part of the collection of manuscripts appertained once to Ervad Tahmuras Dinshaw Anklesaria (TD 26); and now, after being restored, is preserved in the library of the K. R. Cama Oriental Institute, Mumbai.
«بنیاد دئنا» جشن کهن مهرگان را در اکتبر ۲۰۲۵ در لانگ آیلندِ نیویورک برپا داشت.
Raham Asha: There is a short text in Pārsīg about the length of the shadow at midday and in the afternoon during a year.
پلی که روان درگذشتگان باید از آن گذشته، به بهشت یا به دوزخ درآیند، در اوستا چینوت (činvat̤) خوانده شده است. چنانکه از معنی لفظی خود واژهی چینود برمیآید، این پلی است که از برای آزمایش روان همهی درگذشتگان برافراشته شده. روان نیکان و بدان باید از آن بگذرند. در سر این پل است كه كردار نيك از كردار بد شناخته شود.
نوشتهها: گردانش و گزارش هات ۳۲ از استاد ابراهیم پورداود | ویدئوها: گردانش و گزارش هاد ۳۲ از خسرو دادور ایرانشهر در گفتوگو با بانو شیوا
گاهان از كهنترین بخشهای اوستا، نامهی مینوی ایرانیان، است كه از خود اشو زردشت به یادگار مانده است.
هدف از پژوهش آرمان شهریاری ایران باستان آن است که یکپارچگی آرمان شاهنشاهی ایران از زمان بنیادگذاری فرمانروایی جهانی پارسی به دست کورش بزرگ تا پایان شاهنشاهی ساسانیان را از روی منابع نشان دهد. نویسنده، دکتر ولفگانگ کناوت، بر این باور است که دلبستگی نویسندگان یونان به آیین کشورداری ایران تنها از روی دانشخواهی و دانشدوستی نبود که آنان در جستوجوی نمونهای بودند
استاد ابراهیم پورداود: پیشه در اوستا پیشترَ (pištra) و در پهلوی پيشك (pēšak) از برای گروه چهارگانهی مردم که پیشوایان و رزمیان و کشاورزان و دستورزان باشند به کار رفته است. چنانکه خواهیم دید، نخست مردمان به سه گروه بخش میشده، طبقهی چهارم افزوده شده است. گروه سهگانه در گاتها به نامی و در بخشهای دیگر اوستا به نام دیگر یاد شدهاند.