اَیاسْرِم: (در اوستا «اَیاثَریمَ) نام چهارمین گهنبار (گاهنبار) از گهنبارهای ششگانه یا جشنهای ششگانهی سالیانهی آفرینش است که از دویست و ششمین تا دویست و دهمین روز سال، یعنی از اَشتادروز (بیست و ششم) تا اَنیرانروز (سی ام) مهرماه برگزار میشد.
اَیاسْرِم: (در اوستا «اَیاثَریمَ) نام چهارمین گهنبار (گاهنبار) از گهنبارهای ششگانه یا جشنهای ششگانهی سالیانهی آفرینش است که از دویست و ششمین تا دویست و دهمین روز سال، یعنی از اَشتادروز (بیست و ششم) تا اَنیرانروز (سی ام) مهرماه برگزار میشد.
اَهونَ وَيرْیَه: (در پهلوی «اَهونَوَر» و «هونَوَر» نام دیگری است برای نیایش معروف «يَثَه اَهو وَيرْيو
اَهونَوَبتی گاثا: نام نخستین گاثا از پنج گاهان زرتشت است که یسنه (هات ٣٤-٢٨) را در بر میگیرد.
اَهونَوَدگاه: (= اَهونَوَیتی گاثا) نام نخستین روز از پنج روز اندرگاه است که آن را به نام نخستین سرود از گاهانِ پنجگانهی زرتشت خواندهاند.
اَهومَند: (در اوستا «اَهومَنت» به معنی سرور و بزرگ یا دارای سروری و بزرگی) وصفی است که چندین بار در اوستا ـ همراه با «رَنومَند» ـ برای اهورهمزدا آمده است.
اَهورهمَزدا: (در اصل اوستایی اَهورهمَزداه) نام آفریدگار جهانِ اَشَه و نیکی (سراسر آفرینش نیک و پاک) در دین مزداپرستی است. در پهلوی و پازند، این نام را بهگونهی اوهْرمَزد، هُرمَزد، اورمَزد و اَهورایمَزد و در فارسی به صورت اَورامَزدا و هُرمُز میبینیم. در گاهان، تنها سه صورت این نام یعنی «اهوره»، «مَزدا» و «مَزدا اَهورَه» آمده است، اما در دیگر بخشهای اوستا
اَهورَه: پارهی نخست از نام اهورهمزداست که در بسیاری از جاهای اوستا به جای آن به کار رفته است.
اَهو: (= اَنگْهو) خدایگان، خانهخدا (مادینهی آن «اَنگْهی» به معنی «کدبانو»ست) سرور، سرورِ جهانی.
