اِرِزیفیَه
اِرِزیفیَه: نام رشتهکوهی است که در زامیادیشت (بند ۲) پنجمین کوه برآمده از زمین خوانده شده. معنی این نام «شاهین» است.
اِرِزیفیَه: نام رشتهکوهی است که در زامیادیشت (بند ۲) پنجمین کوه برآمده از زمین خوانده شده. معنی این نام «شاهین» است.
اَرِزَهی: در پهلوی «اَرِزَه»، نام یکی از هفت بوم یا کشور یا اقلیم جهان، بنا بر بخشبندی جهان در ایران باستان (همچنان که نزد هندوان) است. اَرَزَهی کشوری است در خاور جهان.
اَرِزوشَمَن: نام یکی از هماوردان و دشمنان گرشاسپ است که در زامیادیشت (بند ۴۲) از او با صفت دارندهی دلیریِ مردانه یاد شده.
اَرِزوَر: نام کوهی است اساطیری (وند، فر ۳، بند ۷ و فر ۱۹، بندهای ۴۴ و ۴۵) که گردنه و قلهی آن جای گرد آمدن دیوان خوانده شده است.
اَردیبهشتیشت: نام سومین یشت اوستاست در ستایش و نیایش امشاسپند اردیبهشت که ۱۹ بند دارد.
اَردیبهشت: در اوستای نو «اَشَه وَهیشتَ» به معنی «بهترین اَشه»، نام یکی از مهمترین امشاسپندان (مِهین ایزدان) است که پس از «بهمن» و در دومین پایگاه امشاسپندان جای میگیرد.
اَرِدویسور بانو نیایش: چهارمین نیایش از پنج نیایش مزداپرستان در خردهاوستاست. این نیایش ۱۱ بند دارد و در کنار رود و جوی و نیز در آبانروز (دهم) هر ماه خوانده میشود. آباننیایش نام دیگر آن است.